روزنوشته های بهروز ایمانی‌ مهر

#نوشتن_را_دوست_دارم
روزنوشته های بهروز ایمانی‌ مهر
:: می‌نویسم نه از آن رو که حرفی برای گفتن دارم؛ بلکه به این خاطر:
"که بیشتر فکر کنم".
"که بهتر و درست‌تر و دقیق‌تر فکر کنم".
" که بیشتر کتاب بخوانم".
" که دایره ندانستنی‌ها و نفهمیدنی‌هایم روز به روز وسیع‌تر شود".
"که ...".

آخرین نوشته‌ها

آرشیو ماهانه نوشته‌ها

آخرین نظرات

پیوندها | * دوستان متممی‌ام

لذت شیرین استعفا

چهارشنبه, ۸ دی ۹۵

   امروز پس از دو ماه کلنجار رفتن و دودوتا چهارتا کردن با خودم، تصمیم گرفتم از جایی که حدود یک سال و نیم در آن مشغول به فعالیت بودم استعفا دهم.

شرکت متوسطی بود. دولتی بود.

چندین دلیل ریز و درشت منجر به چنین تصمیمی شد. دلایل کوچکی و کم اهمیتی (لااقل برای من و در این سن) نظیر پرداخت نامنظم حقوق، محیط نسبتاً نامناسب شغلی، سخت بودن اشتغال همراه با تحصیل ارشد و ... در آن دخیل بود. اما دو دلیل دیگر داشت که اگرچه کمی شخصی‌تر است، ولی برای من بسیار مهم است.

اول، تلاش برای هماهنگ‌تر شدن حرف و عمل‌ام بود: همیشه وقتی بحث خصوصی و دولتی می‌شد، از دولتی بد می‌گفتم. می‌گفتم شیر مفت نفت را در سازمان های دولتی باز کرده‌اند و انتظار معجزه دارند. امّا در مورد خودم می‌گفتم، من آنجا به شیوه دیگری کار می‌کنم و نمی‌خواستم قبول کنم کم کم دارم به غالب کارمندهای دولتی تبدیل می‌شوم. حالا فکر می‌کنم قطعاً در سازمان دولتی دیگری مشغول به کار نخواهم شد، همین تجربه حداقل به بهبود تحلیل ام در مقایسه سازمان های دولتی با خصوصی کمک خواهد کرد و احتمالاً به قول معروف یکطرفه به سمت قاضی نخواهم رفت.

دوم، جلوگیری از کالیبره شدن اشتباه بود: این اواخر خیلی ترسیده بودم! داشتم تبدیل می‌شدم به یکی از آن افرادی که همیشه با طعنه و به بدی ازشان یاد می‌کردم. افرادی که در طول 8 ساعت اداری فقط چند مرتبه با انگشت اشاره‌شان کار می‌کنند. صبح می‌آیند انگشت حضور میزنند. در طول روز انگشت مبارک را برای تمییز کردن اندام‌های متصل به صورت، استفاده می‌کنند. در پایان روز هم، انگشت خروج می‌زنند. تا فردا. داستان تقریباً تکرار می‌شود.

الان حقیقتاً احساس آزادی می‌کنم. داشتم در آن محیط خفه می‌شدم. بعضی تصمیم‌ها چه شیرین است.

چهارشنبه, ۸ دی ۹۵

دیدگاه‌ها  (۲)

سلام بهروز جان
قطعا بهترین تصمیم بوده و محمد رضا هنر استعفا دادن می گفت کسی که امروز استعفا می دهد در واقع مدت زیادی است که استعفا داده است و تصویر کامل در ذهن اش شکسته است . اما پیشنهاد من این است که برای وارد شدن به شرکت های خصوصی سعی کنی قبل از ورد میزان سود دهی صنعت و میزان خروج نیروهای ی قدیمی را بسنجی ، گاهی چارت سازمان می تواند میزان پیچیدگی و یا میزان دموکراسی و یا نوع حاکمیت را مشخص کند که قطعا در بخش خصوصی سهامدار و مالک خصوصی است که در این زمینه گول حرف های پر رنگ و لعاب را نخور خوب تحقیق کن ببین که بزرگترین مانع شرکت چیست و این شرکت چه دیدگاهی در خصوص هزینه کردن برای زنده ماندنی در بازی رقابت دارد .گاهی وقتها این شرکت ها فکر می کنند نیرو ی انسانی مثل آدامس است تا وقتی شیرین است می جوند و بعد تف می کنند به بیرون .
پاسخ:
سلام آقای کشاورز عزیز.
چقدر خوشحالم کردین با گذاشتن این کامنت.
این نکاتی که فرمودین رو پیش از این بهشون توجهی نداشتم اما بعد از این حتماً در مورد اونها تحقیق و جستجو می‌کنم.
ممنون که حاصل سال ها تجربه خودتون رو اختیار من و سایر دوستان متممی و غیر متممی قرار میدین.
ارادتمند شما. بهروز.
داشتن شهامت اذعان به این که شما هم تحت تاثیر محیط و رخوت سازمان های دولتی قرار گرفتید ستودنیه
امیدوارم در جایگاهی که می پسندید مشغول به کار بشید

ارسال دیدگاه

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">